“...podczas kryzysów powtarzam:
Strzeżcie się agentur. Idźcie swoją drogą,
służąc jedynie Polsce, miłując tylko Polskę
i nienawidząc tych co służą obcym”

Józef Piłsudski
Dokonanie rozbiorów Polski było możliwe dlatego, że Prusy, Austria i Rosja tworzyły jeden zgrany obóz w którym kierownictwo polityczne przeciwko Polsce należało do Prus. Bismark – twórca zjednoczonych Niemiec – skuteczną polityką przeszkadzał Rosji w zawarciu przymierza z Francją. Państwo niemieckie  zbudowało potężny przemysł, skutecznie zwalczając przemysł angielski na rynkach świata. Silna flota handlowa jak i flota wojenna zaczynały  być niebezpieczne dla floty angielskiej. Rosja zaś, pobita przez Japonię, straciła siłę  w polityce międzynarodowej, została odsunięta w cień i coraz bardziej była pozbawiana swobody ruchu. Ponadto Niemcy, zagrażali Rosji, między innymi, na Bałkanach i w Azji Środkowej odcinając ją od Oceanu Spokojnego. W tej sytuacji Francja, Anglia i Rosja w roku 1907 utworzyły blok państw przeciw niemieckich. A więc Europa podzieliła się na dwa wrogie obozy: niemiecki i przeciw niemiecki.
    Po raz pierwszy od czasu rozbioru państwa zaborcze trwale znalazły się w przeciwnych obozach. Zbliżała się I wojna światowa. Dla wyzwolenia Polski konieczne jest pobicie Niemiec. Naród Polski, choć nie posiada swojego państwa, jest dzięki położeniu geograficznemu swojej ojczyzny ważnym czynnikiem na szali wypadków. Naród Polski nie może być neutralny – sprzymierzeńcami w tej wojnie są Francja, Anglia i Rosja – wrogami zaś Niemcy i Austria.  Nie było to zadanie łatwe: złe przyzwyczajenia, oraz wpływy agentur niemieckich i żydowskich, pchały społeczeństwo polskie przeciwko Rosji. A tymczasem trzeba było zawrzeć z Rosją zawieszenie broni i do czasu uznać ją za sojusznika. Trzeba było społeczeństwo przygotować do odwrócenia frontu na zachód. Dmowski zorganizował więc potężną akcję przeciwko żydom, aby przeciąć wszelkie wpływy żydów, będących jednocześnie agentami niemieckimi,  na społeczeństwo polskie. W roku 1912, w sposób zorganizowany, doszło do  bojkotu handlu żydowskiego, co wzmocniło gospodarczo mieszczaństwo polskie. Przeprowadzono akcję usuwania żydów z polskiego życia politycznego, kulturalnego, umysłowego, z prasy itd. Dmowski doprowadził do zbliżenia z narodami słowiańskimi, np. z Czechami i innymi. Wszechpolscy w roku 1910 nadali wielki rozgłos obchodom uroczystości bitwy pod Grunwaldem, wzmocniło to antyniemieckie i antyżydowskie nastawienie Polaków. Dmowski, jako prezes Koła Polskiego w rosyjskim sejmie, miał okazję wygłaszania przemówień, które słyszał cały świat. Wreszcie książka Dmowskiego pt. Niemcy, Rosja i kwestia polska, przetłumaczona od razu na kilka języków, stała się jakby notą dyplomatyczną do państw koalicji, określającą stanowisko polityczne narodu polskiego.
    Były wprawdzie w Polsce działacze, którzy sprzyjali Niemcom i żydom jak socjaliści i postępowcy, którzy wykorzystali chwilę gdy społeczeństwo polskie domagało się spolszczenia szkół państwowych i wywołały strajk szkolny. Przeciągający się strajk w nieskończoność sprzyjał tylko Niemcom. Dmowski i cały obóz Wszechpolski sprzeciwili się strajkowi szkolnemu. Rozłamowcy z tego okresu poszli później ławą do Legionów i stworzyli „sanację”. Olbrzymia część narodu polskiego zrozumiała i poddała się politycznemu  kierownictwu Wszechpolaków. Przed partią Dmowskiego było jeszcze wiele przeszkód i trudności lecz najważniejsze rzeczy zostały osiągnięte. Większa część narodu polskiego szła właściwą drogą – a państwa koalicji wiedziały dokąd dążą Polacy. 
    Obóz Wszechpolski popierał niemal cały naród, można więc było skutecznie przeciwstawić się masonerii. Na nadejście I wojny światowej Polacy mogli czekać spokojnie i z nadzieją.